ایران، یکی از ماندگارترین هنرمندان خود را از دست داد…
برای خیلی از ما، اکبر عبدی فقط یک بازیگر نبود. او بخشی از کودکی مان بود، بخشی از شب های کنار خانواده، بخشی از خاطره هایی که با خنده شروع می شدند و با لبخند تمام.
🖤 بعضی خبرها را آدم دوست دارد هیچ وقت باور نکند…
امروز یکی از همان روزهاست.
اکبر عبدی رفت…
و انگار تکه ای از خنده های این سرزمین هم با او رفت.
برای خیلی از ما، اکبر عبدی فقط یک بازیگر نبود. او بخشی از کودکی مان بود، بخشی از شب های کنار خانواده، بخشی از خاطره هایی که با خنده شروع می شدند و با لبخند تمام.
هنرش عجیب بود؛ بدون آنکه تلاشی برای خنداندن کند، از ته دل می خندیدیم. بدون آنکه بخواهد احساساتمان را بازی دهد، گاهی اشک در چشمانمان جمع می شد. این هنر، کار هر کسی نیست.
اکبر عبدی، باقی مانده خنده در ایران بود…
و امروز، ما به خنده تسلیت می گوییم.
مگر می شود کسی این همه لبخند به مردم هدیه بدهد و روزی که می رود، دل یک ملت را نشکند؟
استاد…
ممنون که سال ها غم هایمان را کمتر کردی.
ممنون برای تمام خاطره هایی که ساختی.
ممنون که باعث شدی بارها از ته دل بخندیم.
جایت همیشه در سینمای ایران و مهم تر از آن، در قلب مردم خالی خواهد ماند.
🌹 روحت شاد، مرد بزرگ…
خنده هایت هیچ وقت از یاد این سرزمین نخواهد رفت.
About The Author
